Historia

Gminna wieś Kosakowo położona jest w centralnej części Kępy Oksywskiej, wzdłuż skrzyżowania trzech dróg: do Pogórza, Dębogórza i Pierwoszyna. Zajmuje 473 ha powierzchni. Nazwa wsi pochodzi od nazwy osobowej Kosak a ta od kosy – narzędzie rolnicze lub kos – nazwa ptaka. Po raz pierwszy nazwa wsi pojawiła się w dokumencie z 1224 roku jako Kossakevitz. W 1905 roku staraniem miejscowych rolników wybudowano dużą i jak na ówczesne czasy bardzo nowoczesną mleczarnię. Do 1915 roku Kosakowo jak wszystkie miejscowości Kępy Oksywskiej należały do parafii w Oksywiu. W latach 1934-1937 wybudowano neobarokowy kościół z wieżą o wysokości 65 metrów. Kościół nieznacznie uszkodzony w czasie działań wojennych w 1939 roku został zburzony przez hitlerowców. Wieś w przeciwieństwie do kościoła został w znacznym stopniu zniszczona. Po wojnie wybudowano: Urząd Gminy, Posterunek Policji, Ośrodek Zdrowia, Agronomówkę, Lecznicę Zwierząt, kilka sklepów i restauracje.

Cytat z Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”.
Kosakowo, niemieckie Kossakau, włościańska wieś, powiat wejherowski, w środku żyznej oksywskiej kępy, nad zatoka pucką. Obejmuje gburów 9, zagrodników 9, włók 96, katolików 285, ewangelików 9, domów 29. Parafia Oksywie, szkoła w miejscu, poczta Zagórze. Odległość od Wejherowa 2 3/4 mili. Kosakowo istnieje od najdawniejszych czasów. Roku 1210 przez księżniczkę Swinisławę na fundacyą panną norbertanek w Żukowie zapisane. Następnie dla różnych sporów roku 1316 klasztorowi ojców cystersów w Oliwie przez te panny odstąpione, przy którym pozostało aż do okupacji pruskiej. Wtedy przez rząd zabrane i wydane na własność włościanom.

Gospoda Jana Czelińskiego zburzona podczas wojny

Opis historii Kosakowa jest cytatem z rocznika „Polska Gmina Kosakowo: Nr 1 Rok 2000 wydanego przez Wydawnictwo Szkuta. Dziękujemy tym samym Panu Tadeuszowi Krzysztofowi za wielką pracę, którą wykonał, a z której możemy korzystać.